niedziela, 17 czerwca 2018

15 minut

Pojawiło się zwierzę w pełnej krasie.
Było duże, włochate. Żądne wszystkiego. Idące jak taran. Przed siebie, nie baczące na nic-wszelkie zakazy i prośby po nim spływały jak deszcz. Zwierzę niosło na plecach ciemność-zaczynało się tam, gdzie ona się kończyła i na odwrót-miało koniec tam, gdzie ona swój początek.
Zaatakowało.
Moje zwierzę nie miało szans, ale próbowało walczyć, stawiać barykady. Szybko jednak odpowiedziało oddaniem się. Bez walki. Pokornie. Posłusznie. W całości. Wyło, zmuszane do roztapiania się. Nie miało władzy nad ciałem ani umysłem, bezwolnie kołysane Jego siłą. Jego rozkazem. Jego wolą.
Mokro. Bardzo mokro. Wstyd, że znowu. Że nawet nie czuło, jak się roztapia jeszcze bardziej. Że zdradzało to, jak bardzo poleciało.

Zatopił się we mnie, całym sobą, z całą mocą i całą ciemnością jaką niósł. A ja tak po prostu się poddałam... W zaledwie 15 minut.

4 komentarze:

  1. Dzień dobry .Co to jest to cudo na zdajeciu:)?

    OdpowiedzUsuń
  2. A do czego ona służy biorąc pod uwagę tematykę bloga :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. na przykład do zapinania kolczatki :)
      lub do zapinania kuferka "z zabawkami"

      jest również takim symbolem.
      a że tworzę to miejsce, to tworzę go po swojemu, dodając różne rzeczy; możliwe że nie zawsze związane z tematyką-bo nie samym klimatem człowiek żyje

      Usuń