ustalenia

Ciągle krąży mi po głowie jedna z dyskusji, podczas której zastanawialiśmy się, czy uległa w relacji ma prawo do zmiany zdania w kwestii ustaleń w relacji. Z jednej strony - jest to gwarancja dla Pana, że ma dokładny obszar po którym może się poruszać, z drugiej - ludzie się zmieniają i całkiem możliwe, że ich preferencje również, stąd mogłaby wynikać chęć zostawienia sobie takiej możliwości. Wydaje mi się, że również niepewność w relacji mogłaby spowodować potrzebę zostawienia sobie takiego marginesu. 

Siłę ma Pan, bezdyskusyjnie jest On stroną decyzyjną w relacji. Może co najwyżej wysłuchać uległej strony, ale decyzję czy wdrażać jej prośbę i warunki czy nie zależy tylko od Niego. Jest to tak naprawdę również kwestia ustaleń na początku relacji, co jest sprawą indywidualną. Rozmawiać - zawsze warto, jeśli tylko jest taka możliwość. Wszystko zależy czego potrzebuje Dominujący, czego uległa strona i jak będą współgrać.

A ja?

Indywidualność. 

Widzę coraz więcej różnic wynikających z tego, co mam na co dzień ja, a z czym mają do czynienia osoby które znam, a będące w relacji. Z tego, co obserwuję, dokładne ustalenie zasad i norm w niektórych przypadkach jest kluczem do tego, by relacja mogła zaistnieć. Nie wychodzenie poza te ramy w niektórych wypadkach  trzyma to w jednej całości. Czasem im w zdrowy sposób zazdroszczę, elementy w relacji, których nigdy nie poznam. Chciałabym - ale rozmijają się z potrzebami Mistrza. I nie, nie mam zamiaru realizować tego poza moim związkiem; pomimo osobistych pragnień wiem, że ostatecznie nie dałyby mi one szczęścia. A samo ich spełnienie mnie nie satysfakcjonuje.

Sztywne ustalenia wszelkich ram związku u nas w życiu codziennym nie mają prawa bytu. Próbowaliśmy :) Owszem - są ustalenia stałe i są to nasze własne postanowienia, bez reguł byłaby samowolka, bo na czymś stać trzeba. Ale to, w jakich ramach jest nasza definicja bdsm, oraz czego dotyczy nasz klimat jest dla mnie nie do określenia. Mimo wszystko jesteśmy małżeństwem, na zasadzie partnerstwa, ale mimo to stoję sporo poniżej. Sam fakt, że Jego dominacja wyniosła się na obszary, w których być nie powinna, a jednak jest - i spełnia to swoją rolę. Dobrze ją spełnia, choć początkowo mi się to nie podobało. I zapewne jeszcze wiele się nie spodoba.

Ja - mam prawo do zmiany zdania. Mam prawo do odmowy czegoś, prosząc w odpowiedni sposób i odpowiednio argumentując (chodzi o to, że nie, dla samego nie jest niewystarczające). Mam prawo zbyć Go. Mam prawo przedstawić swój punkt widzenia. Kiedy potrzebuję, traktuję Go jak męża. Kiedy trzeba - przerywa to, i sprowadza mnie do parteru. Klimat, relacja i małżeństwo współgrają ze sobą, w tym wypadku po prostu uzupełniają się, kiedy trzeba.

Prawda jest taka, że mam nadzieję być z Nim do końca życia, co oznacza, że musimy się maksymalnie dostosować do siebie, ciągle szukając kompromisu i dostosowując się do zmian. I ma to decydujący wpływ na kształt tego, jak relacja wygląda.