wtorek, 13 lutego 2018

moja tresura #1



Pierwsze z rzeczy, których musiałam się nauczyć, to podstawy podstaw.

1. odpowiednio się do Niego zwracać.
mój Panie.
Dodawać to słowo do jakiejkolwiek czynności którą kieruję w Jego stronę, zapytanie, opinia, sugestia, odpowiedź.
Tresura była prosta, za każde niedodanie tytułu chwytał mnie za włosy (lub lądowałam na ziemi pod Jego stopą) i kazał powtarzać zdanie, z dodawaniem >PANIE<.
Za każdym razem.
Szybko mi to weszło w nawyk-do tego stopnia, że mówię jak powinnam zawsze, kiedy tylko jest do tego okazja.

2. padanie na kolana.
To początkowo była moja inwencja-ponieważ mam potrzebę, żeby nade mną górował, zaczęłam przed Nim klękać kiedy miałam ochotę.
Mimo, że wyszło to ode mnie, to czułam wstyd, z czasem to stało się jak najbardziej prawidłowym odzwierciedleniem tego, co czuję.
Oczywiście teraz jest wymagane, niesubordynacja jest karana (klapsy lub za włosy i do odpowiedniej pozycji), ale rzadko się zdarza, żebym "zapomniała".

3. mówienie o swoich potrzebach, fetyszach i fantazjach. ZAWSZE!
Bez wstydu, ten jest zabroniony. Jeśli się wstydzę-kolejna tresura (ale o niej następnym razem).
O ile o potrzebach i fantazjach poszło szybko, bo rozmawiamy od zawsze, sporo-i każdy problem rozwiązujemy w miarę od razu jeśli się pojawi (nie pozwalamy się mu nawarstwić).... O tyle z fetyszami miałam problem, bo gdzieś z tyłu głowy brzęczało "nie wypada".
Nie wypada prosić Pana, by ten zechciał zrobić dobrze swojej służce swoją stopą.
Nie wypada wielu innych rzeczy, ale dlaczego niby mam się wstydzić przed Panem...

Brzęczenie mój Pan skutecznie wyłączył. Jak? Realizując je po kolei.

Prawda jest taka, że cały czas mój Pan tresuje mnie na różne sposoby, łamiąc moje kolejne fizyczne i psychiczne bariery, wyzwala mnie, ustawia pod siebie-zachowując jednak to,kim jestem.

Ale te trzy rzeczy są najważniejsze, podstawowe-bez nich dalsze uczestniczenie w sesjach (i nie tylko) stałoby się niemożliwe.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz