piątek, 28 grudnia 2018

#11 zrealizowana!

Moje wyobrażenie na temat stolika zostały zrealizowane. 
Oczywiście nie kropka w kropkę z tamtą notatką. Ba! Mistrz zrobił wszystko po swojemu i aż do wieczora (kiedy nie zobaczyłam naszykowanego blatu) nie wiedziałam, co mnie czeka. 

Zaczął od wiązania na nogach i na rękach (więzy na rękach szybko musiało zostać usunięte - mam zwyczajnie słabe nadgarstki), potem pozycja na czworaka. Przed lustrem. Blat. I kulki, te podwójne.
Bezruch.
Może nie do końca całkowity, blat był prosto, a ja walczyłam ze swoimi nadgarstkami. Pod kolanami miałam cienką poduszkę, co umożliwiło małe kręcenie się na polecenie. A Mistrz... Z racji opaski na oczach nie widziałam co robi, ale doskonale słyszałam. (opaskę na oczy zdjął mi gdzieś w połowie tego seansu) Odpalił pornosa, wziął sobie szklaneczkę whisky, żel. Wszystko musiało stać na stole. Na mnie. Zaczął robić sobie dobrze; a doskonale wie, kiedy nie lubię jak robi sobie sam, to w końcu moje zadanie i przyjemność... Więc, oprócz podniecania się przemieszanego z zawodem i lekkim wkurwem,  niewiele mogłam.
W pewnym momencie wyłączyłam się całkowicie. Nie mówić, kontrolować oddech. Nie martwić się tą coraz bardziej wpijającą się linką, nieznośne uczucie. Wytrzymałam 40 minut - nieszczęsna linka nieco pokrzyżowała plany i musiałam to zgłosić (Mistrz uczy się wiązać i jestem pewna, że następnym razem nie będzie takiego przypadku). Poza tym, na raz następny musi wziąć pod uwagę nadgarstki, żeby od razu miały luz. 
Ogólne wrażenia - świetne! Uprzedmiotowienie fizyczne. Psychiczne kumulowało się przez cały czas bezruchu, kiedy Mistrz komentował aktorkę w sposób niewybredny, grając na moich ambicjach. Wybuchło, kiedy wziął mój tyłek z premedytacją dwa razy (tematem przewodnim pornosa był seks analny), a kulki sobie wesoło grzechotały w trakcie. Wyjęłam je tuż po pierwszym, tym samym wzmacniając odczuwanie tego, co właśnie dostałam. Niesamowite uczucie. 
Ale podsumowując: seans, choć niesamowity - nieco męczący. Nie sądziłam, że w trzymaniu pozycji w ten sposób by blat był prosto trzeba angażować tyle mięśni, głównie pleców. Czyli bezruch też bywa wymagający... :)

2 komentarze:

  1. Bezruch jest trudny i bardzo męczący, bo paradoksalnie mięśnie są napięte, chociaż stale te same i dlatego jest to trudne.
    Ale ogólnie to chyba całkiem miło było ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. było :) ale zawsze na zdjęciach wydawało się prostsze, więc sobie snułam marzenia o 2-3 godzinach. po czym to wszystko pieprznęło o bruk po paru chwilach ;) ;)

      Usuń