Zastosowanie praktyczne relacji w życiu codziennym, z przymrużeniem oka:
Czasem dopada mnie takie napięcie przedmiesiączkowe, że współczuję (tak, współczuję) Mistrzowi, że musi się ze mną użerać. Ja sama ze sobą wytrzymać nie mogę i mam ochotę się wysłać na księżyc. W takich dniach mój nastrój jeździ sobie w najlepsze na rollercoasterze, a ja mam ochotę lać się po mordzie naprzemiennie z samotuleniem z poduszką. On natomiast zachowuje stoicki spokój - i jeśli jakimś cudem podniesie Mu się ciśnienie, to zaraz robi tą swoją dobrotliwą minę (która mnie naprzemian wkurwia i rozczula), i podchodzi przytulić, tudzież rzuci jakiś kąśliwy żart, który albo doprowadza mnie do śmiechu, albo do płaczu. Ale jest Mistrzem również dlatego, że idealnie dostosowuje swoje zachowanie do danego nastroju. Potrafi mnie jeszcze bardziej wkurwić tylko po to, żebym pękła, żeby to wszystko się wylało. Ale Wczoraj było takie apogeum, że mi wstyd za to.
Jednym z moich zadań jest co miesiąc panować nad sobą i nauczyć się spuszczać to powietrze z siebie w sposób kontrolowany. Zauważyłam jednak, że ilość miesięcy się wydłuża pomiędzy takimi atakami. Ze dwa lata temu rzucałam się jak kobra co miesiąc. Potem dostałam zadanie, i syczałam co dwa miesiące. Potem co trzy. A teraz taką hardkorę ostatnio miałam w chyba czerwcu. Chyba, bo nawet nie pamiętam.
Praca nad tym, spowodowana motywacją (pochwałą) i pomocą Mistrza powoli odnosi sukces. Ale i tak mi wstyd za każdym takim razem kiedy zaczynam się rzucać, bo mam wrażenie, że znowu poddałam, a to już są takie momenty, że nad tym nie panuję. On jednak wtedy mi zwraca uwagę, że tak tego nie traktuje.
A planowany wczoraj seans na stole przeszedł mi koło nosa :<
PMS uwielbiam :P
OdpowiedzUsuńOstatnio grzecznie uprzedzam Pana, że będę płaczącą jędzą ;)
:D :D :D
Usuńja już nie uprzedzam, bo i tak wie, i daje taryfę ulgową (w granicy rozsądku)
Oj. Skąd ja to znam ;)
OdpowiedzUsuńI zazdroszczę podejscia M.
lucy
Lucy, chyba to po prostu Jego system obronny ;)
Usuń