Moje (jak zawsze) luźne rozkminy.
Dzisiaj mam dołek emocjonalny, więc przynudzę... I w sumie też po wczorajszej rozmowie wypłynęły myśli o istocie uległości. Co tak naprawdę sprawia, że jedni są ulegli, a inni nie?
Dla mnie, to trochę jak z lubieniem / nielubieniem danego warzywa, owocu czy koloru. Preferencje oczywiście zmieniają się wraz z wiekiem, choć są i tacy, co odkąd pamiętają trzymają się ściśle określonych wytycznych. Jeszcze inni reagują alergią, ale tą grupę zostawiam póki co w spokoju.
Myślę, że stronę uległą można podzielić na trzy typy: jedni z wyboru, drudzy z potrzeby, trzeci komercyjny. Jedna grupa od zawsze poszukuje tego typu relacji i spełnienia się w tym kierunku. Druga grupa dostosowuje się do danego partnera - a później okazuje się, że inaczej już nie potrafi. Grupa trzecia nie wymaga rozwinięcia. Mamy wspólne mianowniki pomiędzy tymi dwoma grupami, ale jak zawsze indywidualne, jednostkowe podejście do każdego z tych przypadków.
Tak samo ze stwierdzeniem, że uległa strona często miała przykre zdarzenie z przeszłości. Coś w tym jest, choć rozwijając temat, wszyscy ludzie mogliby tak stwierdzić, że mają jakieś przeżycie za sobą. Kobiety jednak podchodzą do tego bardziej emocjonalnie, mężczyźni... Albo dają sobie z tym radę, albo nie. Jako strona uległa, poszukuje się indywidualnie danych cech u przyszłego
Dominującego. Jedni szukają tylko fizyczności, inni opieki, jeszcze inni chcą być dla kogoś. Jedno jest pewne - nie można być całkowicie szczęśliwym w żadnej relacji, w żadnym związku, jeśli nie zrobiło się porządku z samym sobą. Introspekcja jest trudna, ale niesamowicie warta każdego włożonego w to wysiłku. Bo żeby Pan dobrze poznał stronę uległą, ona sama musi w tym pomóc i umieć Go nakierować. Nie zrobi tego, jeśli nie będzie wiedziała, czego oczekuje.
Jest jeszcze jedna rzecz - każdy dobry układ powinno zaczynać się od przyjaźni. Nie ma szans na dogadanie się podczas seansu, jeśli nie ma więzi przy zwykłej rozmowie. Nie ma sensu na siłę podciągać rozmowy, jeśli ta się nie układa.
Kurcze, nie mogę się wpasować w żadną grupę ;) może dlatego, że od zawsze jestem uległa i wyboru nie miałam...no może poza takim aby walczyć ze swoją naturą ;)
OdpowiedzUsuńto jest taki mój podział, bardzo bardzo ogólny :) czyli uległość jest z Tobą od zawsze i można by powiedzieć, że jest to tak naturalne jak oddychanie :)
UsuńTak dokładnie jak oddychanie :) i tylko czasem się podduszam ;)
UsuńEwa, drobny - ale niesamowicie przyjemny szczegół :D :D
UsuńNie do końca się zgodzę. Kobieta/dziewczyna, która odkrywa w sobie uległość, kiedy to jest jej pierwszy związek, relacja już z doświadczonym partnerem, to nie ma siły. Oczekiwania się zmieniają w miarę poznawania świata drugiej strony. Do tego, żeby mogła nakierować, musi poznać do końca tą swoją uległą stronę a często początki to jednak bunt w głowie, zdziwienie, zaskoczenie i układanie się samej ze sobą zanim nastąpi zupełna akceptacja siebie. A potem ? Potem nie zawsze dominujący umie się cofnąć kilka kroków do tyłu, żeby poprowadzić trochę zmienioną drogą ich oboje do celu.
OdpowiedzUsuńAle masz rację. Więź musi być. Bez niej na dłuższą metę nie uda się stworzyć nic dobrego
zastanawiałam się nad tymi, co odkrywają uległość - i dla mnie to raczej grupa odczuwająca potrzebę. ta akceptacja samej siebie to właśnie introspekcja - bez tego jest niemożliwe określenie się.
Usuń