Za roztargnienie wczoraj miałam chodzić w kolczatce, dopóki Mistrz nie wróci z pracy. Dodatkowo co godzinę miałam wysyłać zdjęcia jako dowód. Upierdliwe to zadanie. Ale nie miało być miło i przyjemnie, więc jak tylko wyszedł, założyłam te metalowe kolce na siebie. Pierwsze dwie godziny i dwa zdjęcia w porządku, bez niczego, przy trzecim zaczęłam wspominać seans na stole. Przez to samonakręcanie, każde kolejne zdjęcie było męczarnią w sensie chcicy, że gdyby On był obok - to zwyczajnie rzuciłabym się na Niego. Tak, musiałam czekać na Jego powrót, szykując po określonej godzinie kolczatkę i smycz na szafce. Tyle, że jak już przyszedł, to musiał wyjść, potem ja musiałam wyjść, więc złapaliśmy swoje pocałunki w locie. Byle do wieczora, byle do wieczora...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz