wtorek, 6 listopada 2018

1 na 50

Co jakiś czas zdarza się seans nieudany z wielu przyczyn. Taki margines błędu w tej sztuce, w której obydwoje mamy główne role. Tym razem się spieprzyło przez moje słowa - a raczej przez nieodpowiednio dobrane słowa. Naprawdę, dało się to powiedzieć inaczej, nie tak bezpośrednio i złośliwie. Nie sądziłam jednak, że wywołam aż taką reakcję negatywną, gdzie Mistrz się wkurwi do tego stopnia i w taki bezpłciowy sposób mnie wyplącze ze sznurków. Miałam ogromne poczucie winy w moment, że jest to tak po prostu nie do opisania. I może jeszcze by jakoś dało się szybko załagodzić konflikt, gdybym nie odmówiła wykonania polecenia które padło. W zasadzie na to żadnego usprawiedliwienia nie mam, wywołałam lawinę i musiałam pozwolić, żeby po mnie przeszła. Razem ze wszystkimi następstwami. 
Rozmowa znowu była ciężkostrawna, raniąca. Padło wiele gorzkiej prawdy i, w zasadzie w pewnym momencie była to paskudna kara. Wprawdzie sytuacja została wyjaśniona od razu, ale nawet podczas snu kajałam się i przepraszałam. Rano miałam kaca moralnego. 
Jak tak patrzę na tą sytuację po paru dniach to całość wydaje mi się błaha, śmieszna. Nie chce mi się wierzyć, że to wszystko tak bolało, nie było tego warte. Co najważniejsze - dało się temu zapobiec. Sama nie wiem, dlaczego użyłam takich, nie innych słów. Błędy, błędy....




2 komentarze:

  1. Czasami tak się zdarza... Co zrobić... Chyba tylko uczyć się na błędach. I nie obwiniać się za nie, a starać się ich nie powtarzać w przyszłości. Każdy ma prawo do błędów i ułomności. Niezależnie od otoczki, wszyscy jesteśmy tylko ludźmi.

    OdpowiedzUsuń