niedziela, 15 lipca 2018

wspomnienie. #3 seks-telefon

Wspominam to, bo było ciekawym doświadczeniem, do którego jednak już więcej nie wróciliśmy, ponieważ tylko ten jeden raz była realna potrzeba. 
Miałam (dawno temu) w życiu epizod, gdzie wyjechałam na niecały miesiąc do pracy. Bez Mistrza (Jego własne zobowiązania pracownicze), spory kawałek od domu, długie dni pracy, w naprawdę kijowej, bo zimowej porze roku. Tęsknota zaczęła odbijać się już w dniu pierwszym, ale apogeum nastąpiło w dniu siódmym. Dodatkowo wszędzie były szczęśliwe pary, bo czas przedświąteczny i ukłucia zazdrości, że nie ma tu Jego, że nie mogę z Nim przejść się po tych wszystkich jarmarkowych, kolorowych budkach. Moja rozhuśtana chcica, w końcu byliśmy młodym, papierowym małżeństwem; w tamtym czasie niemal codziennie był seks, czasem dwa razy; tak bardzo byliśmy nienasyceni sobą.

Pomysł na seks-telefon padł już wcześniej, ale nigdy jakoś nie było możliwości go zrealizować. Pieprzne sms-y to tylko malutkie pola tekstowe - brak w nich kształtu głosu, czy odczuwania nastroju po drugiej stronie słuchawki.

W dniu ósmym, albo dziewiątym poczekałam na moment, w którym koleżanka poszła pod prysznic i zadzwoniłam. Odebrał po pierwszym sygnale, choć już mieliśmy wieczorną rozmowę za sobą. Zaczęłam od tego, że bardzo chcę, aby doszedł, chcę to słyszeć, chcę przy tym być obecna, chociaż taką namiastką. 
Sama również zaczęłam się dotykać, szybko zrobiłam się mokra, pulsująca. Pragnąca. Można rzec, że zrobiłam Mu jeden i jedyny raz dobrze słowami.

Było ciekawie słyszeć różne tony Jego głosu; Jego oddech i Jego ruchy, gdzie w zasadzie oczami wyobraźni tylko mogłam widzieć, co robi. Dostosowywać się. Zakończyć rozmowę jak gdyby nigdy nic po wszystkim i co najważniejsze -  nie dać się nakryć przez koleżankę. 

Tak, zdecydowanie miłe wspomnienie.



2 komentarze:

  1. fajne jest to uczucie, poczucie tego, że druga strona pragnie nas i pożąda tak samo mocno...
    A czas przedświąteczny jest chyba tym najbardziej nakręcającym tęsknotę :(
    i pewnie staję się już monotematyczna :D ale podziwiam Was za dojrzałość, otwartość i odpowiedzialność.
    Często ludzie przeżywają obok siebie życie a nigdy nawet nie zaznają namiastki tego co Wy potrafiliście stworzyć.
    I oczywiście, życzę żeby nigdy nie musiała być już powtórki długotrwałej rozłąki :* :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :*
      to był tylko jeden taki telefon.

      a ja z kolei podziwiam Was i to, co Was łączy pomimo odległości :) że również budujecie coś wspaniałego, takiego Waszego. i trzymam kciuki żeby się okazało, że nie będzie Was kiedyś dzielić tyle kilometrów :)

      Usuń