Wspominam to, bo było ciekawym doświadczeniem, do którego jednak już
więcej nie wróciliśmy, ponieważ tylko ten jeden raz była realna potrzeba.
Miałam
(dawno temu) w życiu epizod, gdzie wyjechałam na niecały miesiąc do
pracy. Bez Mistrza (Jego własne zobowiązania pracownicze), spory kawałek
od domu, długie dni pracy, w naprawdę kijowej, bo zimowej porze roku.
Tęsknota zaczęła odbijać się już w dniu pierwszym, ale apogeum nastąpiło
w dniu siódmym. Dodatkowo wszędzie były szczęśliwe pary, bo czas
przedświąteczny i ukłucia zazdrości, że nie ma tu Jego, że nie mogę z
Nim przejść się po tych wszystkich jarmarkowych, kolorowych budkach.
Moja rozhuśtana chcica, w końcu byliśmy młodym, papierowym małżeństwem; w
tamtym czasie niemal codziennie był seks, czasem dwa razy; tak bardzo
byliśmy nienasyceni sobą.
Pomysł
na seks-telefon padł już wcześniej, ale nigdy jakoś nie było możliwości
go zrealizować. Pieprzne sms-y to tylko malutkie pola tekstowe - brak w
nich kształtu głosu, czy odczuwania nastroju po drugiej stronie
słuchawki.
W
dniu ósmym, albo dziewiątym poczekałam na moment, w którym koleżanka
poszła pod prysznic i zadzwoniłam. Odebrał po pierwszym sygnale, choć
już mieliśmy wieczorną rozmowę za sobą. Zaczęłam od tego, że bardzo
chcę, aby doszedł, chcę to słyszeć, chcę przy tym być obecna, chociaż
taką namiastką.
Sama
również zaczęłam się dotykać, szybko zrobiłam się mokra, pulsująca.
Pragnąca. Można rzec, że zrobiłam Mu jeden i jedyny raz dobrze słowami.
Było
ciekawie słyszeć różne tony Jego głosu; Jego oddech i Jego ruchy, gdzie
w zasadzie oczami wyobraźni tylko mogłam widzieć, co robi. Dostosowywać
się. Zakończyć rozmowę jak gdyby nigdy nic po wszystkim i co
najważniejsze - nie dać się nakryć przez koleżankę.
Tak, zdecydowanie miłe wspomnienie.
fajne jest to uczucie, poczucie tego, że druga strona pragnie nas i pożąda tak samo mocno...
OdpowiedzUsuńA czas przedświąteczny jest chyba tym najbardziej nakręcającym tęsknotę :(
i pewnie staję się już monotematyczna :D ale podziwiam Was za dojrzałość, otwartość i odpowiedzialność.
Często ludzie przeżywają obok siebie życie a nigdy nawet nie zaznają namiastki tego co Wy potrafiliście stworzyć.
I oczywiście, życzę żeby nigdy nie musiała być już powtórki długotrwałej rozłąki :* :)
:*
Usuńto był tylko jeden taki telefon.
a ja z kolei podziwiam Was i to, co Was łączy pomimo odległości :) że również budujecie coś wspaniałego, takiego Waszego. i trzymam kciuki żeby się okazało, że nie będzie Was kiedyś dzielić tyle kilometrów :)