sobota, 7 kwietnia 2018

w ciemności

W zasadzie ktoś ostatnio zapytał mnie, czy dałabym radę wytrzymać paręnaście godzin w opasce. Po ciemku, po omacku, zdając się na Pana. Pewnie byłabym, gdyby taka była Jego wola, natomiast już po zdjęciu opaski trzebaby było uważać na światło, żeby stopniowo wychodzić z mroku.
Ale Pan podłapał temat opaski na oczy i zaplanował seans na wieczór-nie mogłam się jednak dowiedzieć, na co się naszykować... I niepewność mi towarzyszyła do momentu, w którym się uspokoiłam-czyli już podczas. Później było trochę strachu-ale o tym za chwilę.

Przede wszystkim trochę mnie przygotował. Jajeczko parę godzin, połączone z pończoszkami, brakiem bielizny podczas spaceru po mieście... Mam duży biust i miałam wrażenie że wszyscy widzą jak lata, do tego co przystanęłam to czułam wibracje. Dobrze, że Pan pozwolił na spodnie-i w sumie tylko dlatego że wiało, a jeszcze nie ma za ciepło. 

Przed natomiast, kazał mi klęknąć, dowiązał stopy przy dłoniach z tyłu, nałożył opaskę, knebel.. 
Ciemność... Już chwila wystarczy, żeby wyostrzyły się zmysły. Słyszałam szuranie streczu i w do samego końca byłam przekonana o mumifikacji.Związał ręce, nogi do łóżka, kazał odprężyć i zdać na to, co odczuwam. Tylko i wyłącznie. Żadnych innych bodźców z zewnątrz. I to był moment w którym się uspokoiłam, kiedy usłyszałam zapalniczkę, napięłam się jednak, kiedy pierwszy tealight postawił na ręce. I kolejne, i kolejne, plus świece w szkle przy paszkach i cipce. Gra z ogniem-mój najmniejszy ruch strąci jedną świecę, za nią kolejne. Metal nagrzewał się coraz bardziej, coraz więcej punktów zaczęło piec.. Ale wszystko do zniesienia. Jeśli któraś świeczka się wytopiła-wylewał ją na mnie (przypominam, brak jakiegokolwiek ruchu), co oznaczało napięcie mięśni do granic. Każda kolejno wylana porcja wosku przyjemnie rozgrzewała. Od razu wyczułam która jest 'zwykła' a która z wosku pszczelego-te drugie bardziej piekły ;)
Czułam też jak chodzi wokół, sprawdza, ogląda-czułam się dosłownie macana Jego wzrokiem, oddechem... Słyszałam jak robi zdjęcia, czułam się jak eksponat na wystawie. 
Całe piersi w wosku, częściowo brzuch, uda i cipka cała zalana. Na sam koniec zostawił te w szkle-najwięcej ciepła... Coś wspaniałego. Przyjemnie gryząco-piekące podrygi, coraz intensywniejsze w odczuciu i to wszystko dla Niego. Spektakl dla jednego widza.

Drugą częścią było czyszczenie wosku-odsklepianie go od ciała nożykiem. Zrobił mi przy tym parę szramek-ale jest to dla mnie zaskakująco podniecające. Dowód czegoś, co się wydarzyło..

Zdjął mi opaskę dopiero w łazience; około 1.5 h ciemności i już oko musiało chwilę dłuższą się przyzwyczaić do światła... Ale samodzielnie musiałam się ogarnąć z resztek grubym i natłuszczającym peelingiem (chyba najlepszy sposób na wosk).
Jak zobaczyłam to pobojowisko.... Łóżko owinięte streczem tak, że można go było zwinąć bez żalu. Resztki wosku z podłogi odkurzyliśmy, ślady pozmywaliśmy. W 15 minut było w stanie pierwotnym.

Taka intensywna sesja. Bardzo wiele odczuć w bardzo krótkim czasie. 
Dostałam już po zadanie do wykonania-walka z akceptacją samej siebie, dwa ze zdjęć pokazane publicznie. Wykonałam... I pojawiło się odczucie, które było dziwne. Ale przyjemne. 
Coś nowego.



piątek, 6 kwietnia 2018

małe prace

Jakoś tak się złożyło że ostatnie dwa dni dwa razy podjęłam temat lodzika na dwa różne sposoby. Albo raczej-Pan kazał i przygotował, ja zrobiłam.

Pierwsza praca:
Pan związał mi ręce z tyłu sznurem, doczepił hak w tyłku do rąk, a jajeczko w cipkę, dopiął klamerki na sutki. Tak przygotowana, na kolankach podeszłam do Pana i wykorzystywałam tylko usta. Pan w międzyczasie sobie oglądał jeden z filmików, rękami jedynie dociskał mi głowę. Ja ciągle się wierciłam-hak skutecznie się wpijał, jajko wibrowało a klamerki nieznośnie uciskały i piekły coraz bardziej. Chciałam zrobić hiszpana, ale jak się przytuliłam cyckami do penisa to zaczęłam syczeć.
Zapytał o co chodzi, więc mówię, że trochę za bardzo mnie ciągnie, za bardzo boli, wracam z ustami na miejsce. Ale zdjął mi klamerki (ból przy ściąganiu!) i chwilę sobie porobił nimi dobrze.
A później kazał za sobą iść (na kolankach) w stronę łóżka-wyjął hak i bardzo miło skończył w moim tyłku.

Druga praca:
Pan mówi że idzie pod prysznic, i że ja też idę. Chwycił mnie za włosy i zaciągnął do łazienki. Uwielbiam, kiedy się myję, a On siedzi za mną. I czuję na sobie Jego wzrok. Moje stałe zadanie, to dbanie o higienę i czystość Jego krocza, co wykonuję z chęcią (i zawsze daje to możliwość wstępnej i miłej stymulacji).
Tym razem również, z miłego mycia przeszłam do miłego masażu, połączonego ze stymulacją odbytu (od zewnątrz). W pewnym momencie Pan jednak wstał, kazał mi klęknąć, na język zacisnął klamrę do papieru i dociskając ją jedną ręką (odrętwiający ból) ciągnął mój język pod penisa, drugą się doprowadzał. Moje zadanie-posmakować, nie połykać, zabawić się spermą. Nie przyszło mi do głowy nic sensownego z użyciem ust, dlatego użyłam spermy jako 'balsamu' na biust. Uwielbiam miny Pana, kiedy dobrze interpretuję Jego polecenia, wizualnie Go zachwycam i zwyczajnie kiedy widzę w Jego oczach zadowolenie i aprobatę.
Powiedział mi już po, że Mu się podobało co zrobiłam, jakie miny miałam.
Dostałam nagrodę w postaci orgazmu.



czwartek, 5 kwietnia 2018

inspiracje

Post trochę z przymrużeniem oka. 
Od razu mówię, ameryki nie odkryję, ale to jest to, o czym ostatnio rozmyślam, co mi w głowie siedzi, czego próbowałam i czego chcę spróbować.

Jakby nie patrzeć, zwykłe mieszkanie czy dom może być wspaniałym źródłem inspiracji i studiem idealnym. Idealniej, kiedy konstrukcyjnie wydala (stropy, deski, filary), ale zawsze można sobie poradzić hakami, lub innymi takimi ciekawymi przedmiotami ze sklepu budowlanego-tu złota rączka ma pełne pole do popisu. Gipsowe ścianki nie nadają się niestety do podwieszeń, w naszym mieszkaniu musielibyśmy kombinować z grubym i bardzo długim wiertłem, więc po prostu pozostają mniej inwazyjne metody. Tak samo ze sprzętami domowymi, warto zobaczyć w nich drugie dno.

Na pewno w tym roku będę chciała kupić wiszący fotel. Obecnie szukam 'ideału', ale bardziej skłaniam się do wersji otwartej (przypomina oparcie krzesła) jak bańki. Udźwig jest dobry, można pokombinować z podwieszaniem. Na pewno nie można pokombinować z przywiązaniem-bo przy szarpnięciu poleci cała konstrukcja.

Również na ten rok ławeczka-skrzynia. Znalazłam idealną na allegro i okazało się, że sprzedawca się zawinął. Ale już wiem, czego szukam-nóżki nie za wysokie, ale też nie za niskie, pufka długa na 80 cm (tudzież metr, można było zamówić), siedzisko ze skóry ekologicznej, skrzynia pod siedziskiem i możliwość dorobienia dwóch dzyndzelków na kłódkę. Idealna miejscówka na zabawki, bo już się nie mieszczą w walizce.

Rozmyślałam jeszcze nad ławeczką do ćwiczeń (konkretniej ta do brzuszków), bo można się na niej na różne sposoby położyć w finezyjny sposób.

Sprzęty kuchenne.
Całe spectrum; drewniane łyżki, cedzak, łopatka-do bicia wykałaczki do kłucia po skórze. Metalowe szpikulce do szaszłyków, widelec, nóż do masła, szuflady (przyciskając dłonie lub piersi), ścierki (jako kneble). Przyrządy do steków-idealne do chwycenia języka czy sutka... Foremki do ciasta-dowolnie, dociskane do skóry tudzież opalane nad świecą i takie gorące przytknięte do skóry. Przyprawy-imbir, papryka, chrzan, pieprz. Stół-wiadomo. Zlew-i woda z kranu. Taborety, krzesła. Lód z zamrażarki. Pałeczki i gumki recepturki-na sutki, super ściski, tak samo na język.

Inne domowe.
Odkurzacz, trzepak do dywanów (wiklinowy lub gumowy). Kabel. Strecz, folia aluminiowa. Taśma. Klamerki do prania-drewniane lub plastikowe, im mniejsze-tym bardziej szczypią. Ręcznik-zawinięty mocno wokół ciała unieruchamia. Paski do spodni. Drut (taki do ręcznych robótek z włóczką) zakończony kuleczką. Sznurki do bielizny. Kij od miotły, kijeczki od suszarki (w charakterze rozpórek). Bambusowa tyczka. Świece.

Ogranicza jedynie wyobraźnia.



wtorek, 3 kwietnia 2018

moja fantazja (do zrealizowania) #3

Kupiłam jakiś czas temu dwa opakowania pinezek. Wiele rzeczy się złożyło na to, że one znalazły się w domu (głównie po rozmowie ze znajomym D, ale przedstawiłam pomysł Panu i się przyjął), ale ciągle leżą i czekają na swoją kolej.

Dzisiaj jednak przy sprzątaniu zauważyłam, że coś mi nie pasuje, jakieś puste miejsce... Pinezki zniknęły. Hmm, czyżby...? Ale parę kolejnych dni nie przyniosły rozwiązania, gdzie Pan je zastosował, więc zapomniałam o sprawie. Aż do dzisiaj.
Przyszedłeś z charakterystycznym uśmiechem na twarzy do domu. Ten uśmiech gości zawsze, kiedy wieczór zapowiada się interesująco, ale nie nastawiam się, powoli się tego uczę.
Ale niedługo wołasz mnie do łazienki i każesz zamknąć drzwi-następnie każesz klęknąć-i ściągasz bluzkę i stanik. Każesz wstać... I założyć stanik.
Nie rozumiem, ale zrozumienie przychodzi po chwili. Na szafeczce czeka 'mój' stary biustonosz wyćwiekowany pinezkami, kolcami do wnętrza. Patrzysz mi w oczy i powtarzasz polecenie.
Mam stracha. Ale zakładam.
Kłuje. Mnóstwo igiełek kłuje mnie w piersi, każdy ruch powoduje ich powolne wbijanie bardziej. Nie boli jakoś mocno... Ale nie wiem, ile mam go nosić i sądzę, że z czasem ból się nasili. 
A Ty każesz wracać do codzienności... Tu naczynia, tam odkurzanie... każesz również umyć mi w nim podłogi.
Więc pocę się z czynnościami domowymi. Czuję Twój wzrok i widzę, jak oceniasz dokładność wykonania-staram się więc, chociaż z każdym ruchem swędzi mnie i piecze coraz bardziej... To, że się pocę, również nie ułatwia, sprawia że pinezki ślizgają się na skórze.
Mija godzina, a ja mam ochotę wyrzucić ten stanik w cholerę, zrzucić go z siebie. Ale nie powiedziałeś nic, więc jedynie jak skończyłam, kieruję się do Twoich stóp i kulę.
Każesz mi odpocząć po pracy-mam położyć się na brzuchu, na ziemi. Nastawiasz stoper, mam tak leżeć 15 minut...
Katorga! boli, wbija się, mam dość, odliczam.
I sygnał, że już koniec, każesz się podnieść, tulisz mnie mocno (syczę z bólu) i ściągasz stanik. Widzę, jak chowasz go na najwyższą z półek-czyli to nie ostatni raz kiedy będę go nosić...

poniedziałek, 2 kwietnia 2018

do przodu

Krok do przodu, dwa kroki do tyłu, cztery kroki do przodu.

Nie zapeszam czy wygram wojnę, ale udało mi się wygrać jedną bitwę z bólem i seks analny udał się bez problemów. Ba! Nawet bez jakichś specjalnych przygotowań. Ot, Pan stwierdził, że mam luźny tyłek po orgazmie, na co ja po prostu się zaoferowałam (ok, może zabrzmieć brzydko, ale chciałam żeby zabrzmiało żartobliwie) od dupy strony.
Było świetnie. Szybko, mocno i świetnie. Co najważniejsze nie było ani bólu, ani dyskomfortu w trakcie i już po.

Ale może jestem w takim dobrym nastroju po wczorajszym seansie. Chyba nawet na pewno. 
Pan postanowił znowu mnie podręczyć, przetestować jeden wariant.
A ja... Udusiłabym się własnym orgazmem. I mówię serio.

Bo przyjemność że jest, to wiadome. 
Im dalej idziemy w ten las, tym ciemniej i głębiej, mocniej-i intensywniej. Wczoraj znowu poszłam o krok do przodu, finalny orgazm stawiam na 16/10 (miałam zmienić tą skalę, ale ostatecznie to ona najlepiej odzwierciedla moje odczucia). Okazało się, że nadmierna przyjemność kończy się u mnie mocnym ściśnięciem przepony.
O ile orgazm nr 1 był standardowy jak na użycie języka przystało, o tyle orgazm nr 2 towarzyszący wandzie był już oszałamiający, choć krótki, jednak zaparł dech w piersi na krótko. Spotęgowało się, ponieważ cały czas napinałam biodra, uda i brzuch, unosząc się i kołysząc pod Nim, gdzie sterował jedynie wandą, oraz trzymając mnie mocno-bo się wyrywałam. Uwielbiam tak pływać, już to kiedyś mówiłam. Została zatarta na skórze malinka od Jego dłoni na moich plecach..

Ale orgazm nr 3 to było pierdolnięcie z kategorii "czuję, że się zbliża nawet cebulkami włosów, palcami u stóp, każdym zakończeniem nerwowym w ciele". Jak już doszłam, to straciłam oddech.. W pierwszym odruchu szybszy oddech spowodował brak tlenu, zawroty głowy-i musiałam zmienić pozycję na siłę, wydobyć się z Jego uścisku. Przestraszyłam się trochę, ale starałam się nie stracić głowy. Nie używałam hasła bezpieczeństwa bo wiedziałam, że szybko wrócę do normy. Nie chciałam również tego przerywać, chciałam, żeby Pan wykorzystał mnie do końca.
I po prostu uwielbiam patrzeć, jak dochodzi, jak Nim wstrząsa, już po zatonąć w Jego ramionach. 

Jedyne, co mi nie pasowało to to, że znowu zasiedliśmy do późna w nocy, przez co znowu poranek był ciężki... Ale że dzień wolny, to można było sobie pozwolić.
Cztery kroki do przodu. Powoli zaczynam się czuć nieswojo z myślą, jak daleko można zabrnąć. Jak bardzo można przeżywać orgazm. Nie wiedziałam.