Sporo się mówi:
- o bezpieczeństwie na pierwszym spotkaniu,
- o zachowaniu zdrowego rozsądku już w dalszych etapach związku,
- o ostrożności przy doborze partnera do tej wysublimowanej, klimatycznej gry,
- o tym, żeby się na siłę nie zmuszać, bo jak coś się nie wygina-to się łamie,
- o hasłach bezpieczeństwa,
- o afterce, która w wielu przypadkach jest tak niesamowicie ważna.
I co? I teoria swoje, a praktyka swoje. Trafiam na coraz więcej wątków poświęconych temu, że klimatyczna społeczność ma znaczenie - że może wspierać, nakierować, podpowiedzieć, wesprzeć. Wyczula na patologiczne zachowania po obu stronach bata, co warto mieć na uwadze. Oczywiście tego nie neguję - bezpośrednie fora czy czaty online naprawdę mają siłę. Dają świetną możliwość poznania osób praktycznie z całego świata - a o podobnych upodobaniach. Stwarzają możliwości przyjaźni, nierzadko też realnych związków. W dodatku w dyskusji można zachować pełną obiektywność, bo na opowiadane historie, czy zadawane pytania można spojrzeć dokładnie z boku, poddając je swojej własnej ocenie. Można je poobracać w dłoni i dobrze poobserwować z każdej strony, dostrzegając zdecydowanie więcej rzeczy.
Największym problemem jest umiejętność wyrażenia swojego zdania - tak, by być jednocześnie szczerym i nikogo nie urazić to sztuka. To, co mnie osobiście czasem irytuje to dyplomatyczność i poprawność polityczna, w zasadzie na konkretne pytanie często pada odpowiedź ogólna, całkowicie pozbawiona cech własnego zdania osoby, która je wypowiada. (Ale to moje osobiste odczucie).
Czasem zdarza się, że w takiej ogólnej dyskusji weryfikuje się zbiorowo zachowania skrajne - a mimo to szczegół zwykle wtedy czuje się zaszczuty i brnie w swoje racje (do czego ma jak najbardziej pełne prawo). Kwestia regulaminu danego miejsca online, co robić kiedy sytuacja powtarza się nagminnie. Bo czasami wpada po prostu osoba której się nudzi, a której celem jest specjalne wywołanie kontrowersji.
Związki klimatyczne oprócz określonych preferencji seksualnych i sensualnych w zasadzie nie różnią się od związków pozbawionych ról i atrybutów. Nie da się poznać człowieka na pierwszym spotkaniu. Można jedynie zawierzyć temu, co zdążył opowiedzieć w rozmowach przed takowym, a i to jest mocno zależne od tego, czy rozmowy były jak najbardziej szczere. Bo w internecie można w sumie być kim się chce, realność natomiast weryfikuje dosyć szybko.
Osobiście: dla mnie najpierw zawsze jest człowiek i to, jaki jest, dopiero potem jest to, kim jest klimatycznie. Nawet w przypadkach, kiedy klimat to jego własne i nierozerwalne "ja", które takiego człowieka ukształtowało.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz