sobota, 10 listopada 2018

wymarzony dragon's tail, czyli z serii DIY: zrób to sam/a

Kolejny przyrząd, który powstał z szerokiego, plecionego paska z ekoskóry. Całkiem słusznie miałam skojarzenia ze smoczą skórą, nadał się idealnie do wykonania "smoczego ogona". Ponieważ był całkiem nieźle wykończony, to wystarczyło tylko przyciąć klamrę i estetycznie go zaszyć na wyciętej z drewna rączce. Pozostało mi wykończyć końcówkę, ale to kwestia użycia w dobry sposób takera i kawałka skórki. 
Testy przebiegły pomyślnie - a przynajmniej Mistrz miał problemy z oderwaniem rąk od nowej zabawki ;)







Wszystko dzięki Anance ponieważ to Ona wysłała kilka ciekawych paseczków :)

wtorek, 6 listopada 2018

1 na 50

Co jakiś czas zdarza się seans nieudany z wielu przyczyn. Taki margines błędu w tej sztuce, w której obydwoje mamy główne role. Tym razem się spieprzyło przez moje słowa - a raczej przez nieodpowiednio dobrane słowa. Naprawdę, dało się to powiedzieć inaczej, nie tak bezpośrednio i złośliwie. Nie sądziłam jednak, że wywołam aż taką reakcję negatywną, gdzie Mistrz się wkurwi do tego stopnia i w taki bezpłciowy sposób mnie wyplącze ze sznurków. Miałam ogromne poczucie winy w moment, że jest to tak po prostu nie do opisania. I może jeszcze by jakoś dało się szybko załagodzić konflikt, gdybym nie odmówiła wykonania polecenia które padło. W zasadzie na to żadnego usprawiedliwienia nie mam, wywołałam lawinę i musiałam pozwolić, żeby po mnie przeszła. Razem ze wszystkimi następstwami. 
Rozmowa znowu była ciężkostrawna, raniąca. Padło wiele gorzkiej prawdy i, w zasadzie w pewnym momencie była to paskudna kara. Wprawdzie sytuacja została wyjaśniona od razu, ale nawet podczas snu kajałam się i przepraszałam. Rano miałam kaca moralnego. 
Jak tak patrzę na tą sytuację po paru dniach to całość wydaje mi się błaha, śmieszna. Nie chce mi się wierzyć, że to wszystko tak bolało, nie było tego warte. Co najważniejsze - dało się temu zapobiec. Sama nie wiem, dlaczego użyłam takich, nie innych słów. Błędy, błędy....




piątek, 2 listopada 2018

Mistrz bywa złośnikiem

I taka naturalna złośliwość, na którą sobie ponarzekam, popsioczę, powyzywam, ale to lubię.
Zaplanował sobie sesję z głaskaczem i woskiem. Ja z kolei myślałam, że to nie wypali, bo do później godziny w sumie zasiedzieliśmy się na necie, ja z dwoma kieliszkami wina.
I błoga nieświadomość była do momentu, w którym nie kazał się rozebrać i podać wosk (pszczeli) a sam zaczął szykować łóżko (zabezpieczać streczem) i liny. 
Wizja obitego i przez to wrażliwego tyłka w połączeniu z bardzo gorącym woskiem lekko przerażała. Do tego lepienie się do streczu - bo znając życie, z wysiłku zacznę się nadmiernie pocić. I brak możliwości ruchu...

Mistrz rozpoczął od położenia mnie na brzuchu i przywiązania do rogów łóżka rąk i nóg, założenia opaski na oczy. Następnie chłosta.... Lekkie razy spadały i spadały, jednak z każdym kolejnym zaczynały coraz bardziej grzać i piec. Czułam kiedy Mistrz przykłada siłę, a kiedy nie. Nie było jakoś specjalnie mocno... Ale było ich tyle, że skóra była niesamowicie wrażliwa, a w końcu o to chodziło. W przysłowiowym międzyczasie dostałam największe szklane dildko w cipkę, którym najpierw ruszał jak chciał, a później zostawił go pod kątem żeby nie wypadło. W pewnym momencie wszedł jako drugi - skoro bez problemów, to zapytałam, czy spróbujemy fistu, zgodził się. 
Żel, dłoń - i znowu ten sam punkt przy kciuku, nie przejdzie, choćby nie wiem co. Pomimo dobrej pozycji, rozluźnienia, to po prostu moja granica i muszę pogodzić się z tym, że moja budowa zwyczajnie nie pozwala na całą Jego dłoń. Pobawił się jednak, czułam jak rusza się w środku (świetne!), jak masuje cipkę, udało Mu się wejść ośmioma palcami (dłonie jak do modlitwy, jednak bez kciuków). Wrażenia niesamowite, tym bardziej, że fist wyszedł przypadkiem. 
Ale szybko mnie sprowadził z tej przyjemności na ziemię, bo wraz z pierwszą kroplą wosku myślałam, że wypali mi dziurę w skórze. Ciało mimowolnie dostawało skurczów, wiło się, byleby tylko uniknąć kropli wosku, które spadały jak deszcz z lawy. Bolało. Wosk pszczeli po obiciu skóry piecze zdecydowanie bardziej. Do tego co jakiś czas Mistrz ściągał zastygłe krople klapsem albo głaskaczem, co potęgowało ból. Wyrywałam się tak, że znowu czułam opalanie liną na nadgarstkach, oraz drętwienie stóp. Żebym się tak nie wyrywała, Mistrz przytrzymywał moje ciało swoją dłonią - albo stopą.Na koniec nakazał mi zdmuchnąć świeczkę - w opasce widziałam co najwyżej ciemność, ale świeczka była tuż przed moją twarzą. Dwa razy mi się nie udało - dwa razy oberwałam na obitą i oparzoną skórę. Za trzecim razem poczułam upragniony zapach zgaszonego płomienia. Mistrz mnie rozwiązał, zdjął opaskę, zaprowadził do łazienki. Tyłek jeszcze długo mnie piekł i grzał, choć żadnych śladów, poza zaczerwienieniem nie zostało.




czwartek, 1 listopada 2018

sen

Śniło mi się, że Mistrz postanowił mnie ukarać w jeden z najgorszych dla mnie sposobów. 
Jakaś popijawa u nas - trzy kobiety, które są z pracy Mistrza, rozmowa i wino naprzemiennie. Niezbyt dobrze je znam, zaledwie parę razy się widzieliśmy przy spotkaniach pracowniczych. Są atrakcyjne - ładne twarze, biusty idealne, kształtne dłonie. Widzę, jak patrzą na Mistrza, jak rozmowa ciągle oscyluje w granicach seksualności. Rozmowa w pewnym momencie schodzi na to, że Mistrz wspomina o naszej relacji, układzie Pan - uległa, że zrobię wszystko co mi każe. Opisuje w dużym skrócie niektóre sesje, one słuchają wyraźnie zauroczone. I w pewnym momencie Mistrz wspomina, że On sobie przypomniał o karze (za jakąś przewinę), i w takim razie On teraz każe mi wyjść z domu na godzinę. Bo tak. Mam iść na spacer - nie dzwonić, nie pytać o nic jak wrócę. 
Boli, boli mnie głowa w moment, boli serce, czuję we śnie jak się pocę ze strachu, z zazdrości, ze złości. Mój sen znowu jest zbyt realistyczny - zostawiam Go w obecności trzech kobiet, które wyraźnie na Niego lecą. Muszę Mu zaufać i wyjść, a to nie jest dla mnie proste. 
Wychodzę.
Cały spacer jedyne co robię, to krążę wokół bloku. Wkurwiona. Niepewna. Staram się ufać Jemu. Ale nie ufam temu, co mogą zrobić tamte trzy kobiety. Jaką sytuację mogą zainicjować. Ostatecznie budzę się, nie znam zakończenia snu. Mam mnóstwo niewygodnych myśli.
Siadłam przy M. żeby o tym porozmawiać. Powiedziałam, co mi siedzi. Z czym się mierzę. Dlaczego. Ciężka rozmowa. 
Bo ufam Mu, kiedy gra mną na granicy życia, zdrowia, a nie ufam otoczeniu, które może doprowadzić do rozpadu. A przecież, zaufanie to również to, że On nie dopuści do takich sytuacji. Tak po prostu. 

"Urodzisz się dzięki kasztanom i chcę, żebyś było do nich podobne. Ukłuj, gdy dotknie cię ktoś, kogo nie chcesz i nie lubisz. Pokaż miękką, ciepłą skórę, pozwól jej dotknąć i ją pogłaskać, gdy stwierdzisz, że ktoś jest dobry i go lubisz. Ale wnętrze zawsze zachowaj tylko dla siebie i dla niewielu ludzi, którym zaufasz, bo na pewno są gdzieś tacy, tylko trzeba ich znaleźć."



rozmówki #3

W radiu leci reklama filmu, który dzisiaj będzie puszczany w telewizji (zielona mila).
On:
- Kochanie, czy chcesz...
Ja:
- NIE!
- ... ze mną obejrzeć dzisiaj film?
- Nie, nie nie. 
(Ryczę przy nim jak bóbr, a On doskonale o tym wie i specjalnie się droczy, żebym sobie popłakała w ramię).
- Szkoda, że nie mam tego fajnego narzędzia do otwierania oczu, wystarczyłoby cię związać i zmusić do oglądania.
- Musiałbyś mi oczy kropić, żeby nie wyschły.
- Nie ma z tym problemu. 
(Ten Jego głupi uśmieszek, kiedy pomysły - zwykle najwredniejsze - suną Mu po głowie). 
- Masz ten uśmieszek, wiesz?
- Ale o to przecież chodzi w bedeesemie, no nie? 
- No tak... Że zmuszasz mnie i Cię to cieszy, i mnie też cieszy to, że mnie zmuszasz.

Ale na dzisiaj Mistrz zaplanował coś innego jak film. :>