wtorek, 9 października 2018

nauka pływania

To jest jeden z moich... hmm, fetyszy. Podtapianie, przyduszanie wodą. Zmuszanie do przytrzymania oddechu. Granice, po których szuka się choćby najmniejszej cząstki powietrza, spontanicznie reagując ciałem. Woda, która sprawia, że wszystko szumi. Nurkowanie przymusowe. 

I Mistrz nagle postanowił postawić kolejny krok dalej w tym kierunku... Tyle że zaczął od czegoś, co uznałam za karę i z automatu się wystraszyłam (mam jedno ze stałych zadań, którego nie dopilnowałam - ale za które jest zupełnie inny typ ukarania). Za włosy nachylił mnie nad wanną i puścił wodę. Później znowu. I znowu. Przyjemność mieszała się ze strachem, woda wdzierająca się do nosa skutecznie podrażniała gardło. Kolorowe kółka przed oczami, szum w uszach. Zimno. 
Mówię Mu, że zimno, na co odpowiedział, żebym nie liczyła na nic innego. Jednak w momencie w którym na siebie spojrzeliśmy, On zadecydował, że to za dużo. Że pomimo tego że widzi, że ufam, to jednak za dużo strachu i przez to nie czuję tego tak, jak On chce. Więc od razu wyjaśniłam - że pomyślałam, że to ukaranie, stąd niepokój. Jak to roznieśliśmy na części pierwsze, to kolejne próby dały zupełnie inne efekty. Za tamto zadanie jest inna kara, ale zwyczajnie wzięłam pod uwagę widzimisię Mistrza.

Znamy ryzyko. On, wykonując, musi obserwować bardziej jak zawsze, co oznacza że oboje skupiamy się na mnie. Wiem też, że do tego seansu potrzebuję mieć siłę i nastawienie. Z zaskoczenia efekty są mierne. Jednak.... Po tym spotkaniu wiem, że chciałabym więcej. 







poniedziałek, 8 października 2018

skojarzenia

Wczoraj przyszło mi pakować dość sporą paczkę. Pomijając zawartość, żeby ją dobrze zabezpieczyć, okleiłam pudełko taśmą, a potem streczem. TYM  naszym, czarnym streczem. Kolejne owinięcia przypominały mi, jak Mistrz owijał moje ciało kolejnymi warstwami, aż do mocnego ograniczenia oddechu. Do utraty możliwości ruchów, całkowicie zdana na Niego. Czasem przychodzą mi do głowy takie myśli (po zwinieciu), że przecież On może teraz mnie zapakować na auto i gdzieś wywieźć, albo wyrzucić na balkon i zamknąć drzwi. Wiem jednak, że tego nie zrobi. Zaufanie.... To dobra rzecz. Nie muszę Mu mówić nic, bo On wie. I widzi. 
A mnie się zamarzył seans ze streczem. :)






sobota, 6 października 2018

wspomnienie. #5 wakacje

Wpis z przymrużeniem oka, bardziej w kategorii anegdotki ;)


Podchodzę do Mistrza, trzymając fragment galaretki cytrynowej.
- M. chcesz galaretki może? I tu trzęsę tym kawałkiem przed Jego oczami.
- No ok, chcę.
- A może bitej śmietany do tego? 
- Wolałbym bitą śmietanę gdzie indziej. :)
Jednocześnie użyliśmy przekleństwa co znaczy pani, co ma krocze robocze. I jednocześnie przyszło nam to samo do głowy.
- Wakacje w Świnoujściu.
- Wakacje w Świnoujściu.


To było dawno temu, w sumie wakacje w typie: było, minęło. Wszędzie daleko - do centrum miasta daleko, do granicy kawał, do promenady z pół godziny, komary cięły ostro. Ale za to pokój w cenie idealnej na szkolną kieszeń, w dodatku w łazience była wanna. Pomijając wszelkie typowe popierdółki dla takich wyjazdów, chcę skupić się na tej nieszczęsnej bitej śmietanie, którą Mistrz uwielbiał, a którą serwowano na gofrach w ilościach sporych. 
Poszliśmy po idealną śmietanę do naszych niemieckich sąsiadów, kupując opakowanie po 1 euro. Kupiliśmy również paręnaście innych rzeczy, w tym procentowych, ale nieistotnych dla wpisu; chodzi mi tylko o to że nie dybaliśmy te około 3 kilometrów po jedną śmietanę ☺️. Bo mojemu Mistrzowi, a wówczas chłopakowi zamarzyły się degustacje wyżej wymienionej z mojego kobiecego, rozgrzanego ciała.
Więc gra wstępna wieczorem zapowiadała się nieźle, dopóki nie wziął tej cholernej puszki. Piersi niczym babeczki, łechtaczka była zaś ukrytą wisieńką pod śmietankową pierzynką. M. zjadał tą śmietankę w sposób, jakiego już nigdy później nie powtórzył. A szkoda, bo było naprawdę wspaniale, dopóki nie postanowiliśmy uprawiać seksu i wszystko zleciało na łóżko, na Niego, na podłogę i weszło wszędzie, gdzie mogło wejść. Bez spłukania tego z siebie nie było mowy o dalszym kontynuowaniu, bo w pewnym momencie przytulenie było bolesne bardzo z racji klejących się do siebie włosków i skóry.
Ot, czasem nie pójdzie, a samo wspomnienie wystarczy nam, żeby się do siebie uśmiechnąć z ironią i przestrogą, że nigdy więcej.

czwartek, 4 października 2018

scenki

Urodziny.
Uparłam się, że nie chcę żadnego prezentu - i tak postarał się, zostając tydzień w domu na urlopie. Kasę na prezent przepieprzyłam na jedzeniowe rarytasy w stylu śmierdzący ser (kocham ♥️) i parę innych smakołyków dla podniebienia (a miał być nowy dildek..). Bo wszystko co potrzebuję - kupuję na bieżąco lub mniej bieżąco, bo zbieram w skarbonkę.
To jak zawsze się cieszę, że jest, tak teraz próbował być miły i co nie powiedziałam że jest do zrobienia - to było zrobione. Nieprzyzwyczajona jestem bardzo do tego, że ktoś mnie wyręcza, zwłaszcza w mojej pracy... Więc trafiłam pod but, bo mi się program uległości wysypał. No nie mogłam funkcjonować jak zawsze, potem mnie Mistrz naprawił ;)
Poszliśmy jednak na kompromis i mam kolejną małą bransoletkę na ręce.

Poranki.
W końcu można było w tygodniu się sobą nacieszyć bez nagłego "a co robicieeeee?". Starsza w przedszkolu, Młodsza na drzemce, my na środku pokoju, bo nawet nie zdążyliśmy dojść do łóżka ;)

I tak sobie wezmę.
Siedzę na komputerze i sprawdzam maile. Kątem oka widzę, jak Mistrz podchodzi w koszulce, ale chwilę wcześniej słyszałam że krząta się w łazience, bynajmniej nie w celu umycia rąk. Siłą zostałam sprowadzona na ziemię i... To jedna z tych scen, w której to ja decydowałam o tym, jak bardzo będę stawiać opór, w jakim kierunku się to potoczy i  ile On będzie musiał użyć siły, żeby mnie okiełznać. Uwielbiam kiedy góruje nade mną w ten sposób biorąc sobie co tam chce.  To jest chyba najbardziej popieprzone? ;)

Noga.
Siedzimy, pijemy kawę. Rozmawiamy o wszystkim i o niczym, w pewnym momencie mam ochotę się do Niego przytulić. Siadam okrakiem na nodze, wtulam się w Jego kark, chłonę zapach. Ale mi jest tak dobrze, więc zaczynam się ocierać o jego nogę, przytrzymując się Jego karku. Dojście jest szybkie, ale orgazm w ten sposób zawsze jest krótkim i niezbyt mocnym impulsem. Wystarczającym jednak, żeby poczuć ścisk w podbrzuszu i wilgoć w majtkach oraz paść przy nodze i prosić o więcej. A On, zwyczajnie uwielbia zmuszać mnie do proszenia.


poniedziałek, 1 października 2018

bardzo długi dzień

W sumie to mam wrażenie, że w nocy pojechałam, w nocy wróciłam a cały dzień po prostu pracowałam. Tyle że to był taki długi dzień, dość męczący. Podróż jak na złość się wydłużyła, bateria siadła, również w nocy wysiadłam nieco dalej od domu. Ale, w końcu padliśmy sobie w ramiona, Mistrz pomógł nieść przyciężkawą torbę, którą chyba na jakiejś adrenalinie niosłam, bo nie czułam jej faktycznego ciężaru. 
Dobrze być w domu.

Dzień trzeci, ostatni.