niedziela, 28 kwietnia 2019

obicie w serduszka

Akt I scena 1
Czekałam na Jego powrót, a w międzyczasie przyszedł mi do głowy mały pomysł. Dzieci już spały, więc szybko wskoczyłam pod gorący prysznic, ubrałam haftowaną (koronkową) halkę, zaaplikowałam szklaną kulkę i zaczęłam przygotowywać posiłek. W mieszkaniu panował półmrok oraz cisza, nagle przerwana przez zgrzyt zamka w drzwiach. Pojawił się On; aż mi się na moment głupio zrobiło, że planowałam Go wymęczyć jeszcze bardziej. Na razie niechaj jednak cieszy swe oczy widokiem i odpoczywa, wcinając uprzednio przygotowany posiłek.
Jak skończył, pokazałam Mu to, co kupiłam - i nagle Jego zmęczenie gdzieś zniknęło. Nakazał iść za sobą, klęknąć przy wannie - usiadłam, bo tak wygodniej było się bawić łańcuszkiem. 

Akt I scena 2
W sypialni już się nie bawił w uprzejmości; nakazał klęknąć w określoną pozycję z tyłkiem w górze, dając mi posmakować penisa aż po same jądra. Jak pilotem, nową szpicrutą sterował szybkość, siłę, oraz głębokość. Chyba naprawdę polubię się z tym osprzętem, bo choć nie przykładał zbytnio siły to uderzenia były celne i serio przyjemne. Raz za razem, na całym ciele powstawały kształtne ślady, choć na pośladkach zaczęły się powoli zlewać w jedną plamę. Całkowite rozlanie się emocji, przerywane systematycznym plaskaniem serduszka o skórę, wieńczone dochodzeniem z mojej strony w ilości wskazanej przez Niego.

Akt II scena 1
Wieczór nie należał do udanych. Rozminęliśmy się w swoich własnych oczekiwaniach, dlatego też ostatecznie skończyłam przy Nim, układając się do snu. Ale... Sen snem, a potrzeba potrzebą, która zaczęła buzować coraz bardziej pod powiekami, więc zeszłam pod kołderkę (...).
W nagrodę dostałam obietnicę orgazmu - ale najpierw zostałam przypięta do rozpórki za ręce i nogi, jak złapane zwierzątko, wypięta bez możliwości zmiany pozycji. Powtórka z dnia poprzedniego, Mistrz znowu tworzył skórę w serduszka, tyle że tym razem nie byłam w stanie jakoś tych razów uniknąć. W dodatku pora niewyjściowa, głucha cisza i jestem pewna, że plaśnięcia się niosły echem. Trudno, kiedyś kupię sąsiadowi dobre wino.
W pewnym momencie Mistrz mi przepiął ręce w tył, więc wygięta w łuk i oparta o Niego próbowałam wytrzymać uderzenia w piersi, w szczególności w sutki (to, że się obiły, poczułam przy spoceniu się, jak zaczęły kurewsko szczypać). Przyjemności, przez głowę mi przemknęło, że umiejętnie stosowane mogłoby być pomocą przy wzmacnianiu orgazmu, ale to nie był czas na wypowiadanie tej myśli na głos, następnym (wcześniejszym) razem.

Akt II scena 2
Padliśmy jak nieżywi. 


I DON'T WANNA BE ME
 

sobota, 27 kwietnia 2019

rozmówki #5

W kuchni, szykuję dla nas kawy, Mistrz zachodzi mnie od tyłu. Zadaje jakieś pytania, ale kusi mnie się nieco z Nim podroczyć, więc unikam odpowiedzi, zbywając Go z usmiechem. Raz, drugi. Widzę jednak kątem oka, że za moimi plecami sięga do wiszącego na haku cedzaka (tej metalowej cholery jasnej). I jakoś tak, jak pyta po raz trzeci, odpowiadam jak torpeda na wszystko. Odruchowo, a przeciez nawet go nie dotknął. Nie musiał.


piątek, 26 kwietnia 2019

zakupowo

Dzisiaj przyszła paczucha i cieszę się jak dziecko, bo to rzeczy odkładane wiecznie w czasie, z różnych przyczyn. I w końcu mam je na własność.
Tym bardziej, że to niespodzianka dla Mistrza ☺pewnie się zdziwi jak wróci.


Był dylemat czy brać pojedynczą czy taką podwójną, w dodatku sporo czasu była niedostępna na necie. Więc jak już ją zlokalizowałam, to nie szukałam kolejnych wymówek.



Co do serduchowej packi - po przyłożeniu ze sporą siłą robi ładny ślad, ale szybko znika; myślę, że to zależy pewnie od miejsca (self test był na przedramieniu). Jest urocza, choć pewnie w praktyce będzie mniej urocza. Na razie jednak się bardzo lubimy ;)


wtorek, 23 kwietnia 2019

co można zrobić w kwadrans

Ostatnio wpadł temat podczas jednej z rozmów, ile można zrobić w ciągu małego odcinka czasowego, 15-20 minut (proszę przekrętnie nie czytać, że minet ;) ). Bo w końcu różnie bywa - ochota weźmie człowieka znienacka, a często i gęsto brak większej możliwości na realizację, lub ulżenie sobie w tej niedoli. Bo goście, dzieci, czy zwyczajnie miejsce publiczne.

Wspomniałam, że nawet kiedyś coś podobnego opisałam, niemniej jednak zastanowiłam się, co jeszcze można satysfakcjonującego zmieścić w taką małą chwilę. Na pewno nie całkowite wiązanie - to zajmuje zdecydowanie dłużej. Najszybciej skorzystać z kajdan, lub wprawnymi rękami takowe na szybko zrobić z liny. Czasem wystarczy pas od spodni, szalik lub apaszka, lub choćby koszulka, żeby nieco unieruchomić. 
Na co mi starcza zwykle 15-20 minut?
W zupełności starcza na szybkie sprowadzenie na ziemię, pod but, zwłaszcza w stanach pilnie tego wymagających. Na szybki numerek. Na dwa - trzy orgazmy. Na wykonanie w miarę nieskomplikowanego zadania. Na szybką sesję foto. Na ogrzanie pośladków czymś fajnym: dłoń, flogger, trzepak. Na rozmowę. Na zrobienie nago kawy ☺

Myślę, że dla chcącego nic trudnego. 
Poza tym, 15 minut w ciągu dnia może być świetnym wstępem do czegoś dłuższego nieco później; lub też zwyczajną ulgą w zabieganym dniu. Albo po prostu szybkim wykorzystaniem sprzyjającej ku temu okazji.

sobota, 20 kwietnia 2019

ziarna piasku

Jestem w tej małej grupie procentowej ludzi w tym kraju, którzy naprawdę czekają na deszcz - i to wręcz na ulewę......
Alergia daje mi się mocno we znaki, a w ostatnim czasie jest chyba maksymalne natężenie. Zauważyłam, że z roku na rok jest coraz gorzej. Taka pierdoła a ma niesamowity wpływ na wszystkie elementy mojej codzienności. Najgorszej oczywiście ze sferą seksualną - nie ma nic gorszego od ataku kichania podczas całkowitego unieruchomienia, czy przytkanego nosa z kneblem w ustach. Antyhistaminaty pomagają, ale za to w pewnym momencie wraz z innym lekiem (który muszę brać) działają usypiająco. Czasami powodują też większą huśtawkę nastroju.
Te stany przejściowe są jak ziarna piasku; uwierają mnie w oczy jeden po drugim.
I tym razem podziwiam cierpliwość Mistrza, że tak wyciąga cierpliwie jedno za drugim, i nie jest na mnie wkurwiony.