poniedziałek, 14 października 2019

w lesie

Dzisiaj byłam.
I jestem z nauką, jeśli chodzi o bardziej skomplikowane wiązania.

Dzisiaj był pierwszy raz, kiedy spróbowałam podwieszenia i ... Nie wyszło mi. 
Na plus uznaję to, że dokładnie wiem gdzie popełniłam błędy. Na pewno nie jest tak prosto jak było w mojej głowie, czy na fotografiach ;) Oczywiście bhp w takim przypadku zachowane na 101%.
Trochę się złoszczę na siebie, że to takie podstawowe przeoczenia, ale i jestem zadowolona, że w końcu nastąpił ten pierwszy raz i już wiem co z czym.
Natomiast mogę powiedzieć, że bardzo się odprężyłam. Ostatnie tygodnie obciążają mnie psychicznie i fizycznie, wygląda na to, że ten stan będzie jeszcze długo. Być może do końca roku. A linki dają taki rodzaj samospełnienia, wytchnienia podobnego przy relaksie z pędzlem i płótnem. Tyle, że tu formy nabiera ciało w linach, w odpowiedniej scenerii, ułożeniu, opowiada historię. Jeśli się uda zamysł z wykonaniem, daje dodatkową satysfakcję. Mam świadomość tego, że czasami w mojej głowie mam dziwne wyobrażenia tego, co chciałabym stworzyć, nie zawsze też wyjdzie. Czasami się stresuję, żeby nie zrobić krzywdy czy nie ścisnąć za mocno, i żeby efekt końcowy spodobał się obu stronom. Póki co, jest ok.



6 komentarzy:

  1. Podziwiam Twoje sznurki :) :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Poza dziełami, które tworzysz przy pomocy sznurów… zachwyca mnie uwaga i troska jaką okazujesz osobie wiązanej. 😊

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. staram się zawsze postawić po tej drugiej stronie wiązanej. uważać na wszystko, żeby nie zadać niepotrzebnego bólu... i zawsze to stres jak mogę odciąć niechcący światełko ;)
      i po prostu lubię mieć wszystko w tym momencie pod kontrolą

      Usuń