środa, 30 maja 2018

ku przyjemności Pana

-Saro, mam zamiar i ochotę Cię dzisiaj użyć i spuścić się dwa razy.
-Dobrze, Panie. Użyj mnie dzisiaj jak chcesz.

Poszłam pod prysznic, w trakcie jednak zobaczyłam jak wchodzi do łazienki. W jednej ręce obroża, w drugiej kijaszek (wujaszek). Na namydlone i zwilżone ciało parę delikatnych muśnięć, idealnie wyważonych-nie za mocnych i nie za lekkich.  W sam raz, żeby umyć się w odpowiedni sposób-bo Pan sterował kijkiem wszystkie moje ruchy. Tu przyspieszyć, to znowu zwolnić, położyć się w pianie, zatrzymać rękę.
Jak tylko wyszłam z wanny-dał mi opaskę na oczy, założył obrożę, zmusił do głębokiego gardła, uderzając kijkiem, a później wszedł w tyłek, doszedł spuszczając się głęboko i włożył korek (szyszkę). Po, zaprowadził do pokoju; nakazał klęknąć, nie podnosić głowy. Kolejne smagnięcia, jedne boleśniejsze, drugie mniej. Dużo.... W ciemności, były odczuwalne dużo inaczej jak na teście, gdzie widziałam co zamierza i w które miejsce. 
Nakazał położyć się na plecach i próbował mi włożyć drugie szkiełko w cipkę-ale szyszka jest mocno wypukła a kolejne szkiełko przez cienką ściankę nieznośnie obcierało. Ostatecznie, wszedł sam i skończył we mnie drugi raz, tak jak mówił.
W trakcie robiąc takie rzeczy....
Już po, zdjął mi opaskę, kazał patrzyć na siebie. Ciężko było, bo po czasie oczy dopiero muszą się przyzwyczaić do światła. Zaprowadził do łazienki, wyjął korek (nie lubię tego momentu, grube korki zawsze wychodzą z ogromnym dyskomfortem; czasem mi się je zdarza wypchnąć przy orgazmie i wtedy nie ma problemu ;) ). Jego sperma wyciekła do wanny. Podobało Mu się to. Mi ciut mniej, ale nakazał się nie wstydzić. Pochwalił. Przytuliłam się... Po poniedziałkowej karze potrzebowałam Jego dotyku bardziej jak czegokolwiek. 
W nagrodę za użycie dał mi orgazm. I kolejny, i kolejny.... 

poniedziałek, 28 maja 2018

nowe

2:0 dla bambusowych kijków.
Plus jest taki, że przy sile obecnej (czyli względnie słabo) pręgi szybko powstają-i w miarę szybko znikają.  Minus-że na stopach niezależnie od natężenia jest.... No w każdym razie, nowa forma kary :(
Ale jedno trzeba przyznać-mimo wszystko to sympatyczne narzędzie :)



niedziela, 27 maja 2018

kilka słów o świecach

Miał być seans filmowy (czerwona jaskółka, jakby ktoś pytał). Wyszło jak zwykle, czyli wygonił mnie pod prysznic, w międzyczasie szykując plac zabaw.



Na zdjęciu: wszystkie świece w szkle są z IKEA, dwie po lewej w dole (jasnobeżowe) są zza granicy, dwie po prawej (żółta i beżowa) są ze zwykłego sklepu z dekoracjami.

Pierwsza rzecz: zwróćcie uwagę na wypalone dziury-istotne do stwierdzenia, czy wosk jest twardszy (a przez to o większej temperaturze topnienia, google podaje 60-65 stopni) czy miększy (o mniejszej temperaturze, google podaje 45-50 stopni).

Technicznie rzecz biorąc, świeczki kolorowe z IKEA są świetne! Nawet z bliska nie pieką jak małe diabły, a do wyboru cała gama kolorów i zapachów. Nie ukrywam, że za pierwszym razem bałam się świec zapachowych (podobno olejki mogą parzyć bardziej), tu było miłe zaskoczenie, bo nie dość że zapach, to jeszcze czysta i ciepła przyjemność. Niestety na opakowaniu nie ma żadnych informacji jakiego rodzaju jest to materiał, zakładam jednak że zdecydowanie ten miększy wosk, bo nawet z bliska były tylko mocno ciepłe.

Świece ze sklepu dekoracyjnego to ryzyko. Tealighty były ok, szybko się topiły, nie dziabały tak skóry, nawet te zapachowe. Te w bloczku były niezapachowe i dawały ból umiarkowany. Średnio się topiły. Bardzo rozbryzgiwały.

Świece beżowe-małe kurewki. Nie wiem z czego zrobione, ale topiły się jeszcze gorzej, jak te z wosku pszczelego. Mam wrażenie, że najgorsze, z którymi miałam do czynienia. Rozbryzgiwały jak małe igły (dla porównania wosk pszczeli nie bryzga aż tak), z bliska nie do zniesienia. Lekko mnie poparzyły w dwóch miejscach, mimo że lane z odległości, to jednak przez chwilę w jednym miejscu.


Co do usuwania wosku-większe kawałki spokojnie można odsklepić ręką. Można zrolować je ze skóry pocierając dłonią. Jak ktoś umie i lubi-nożykiem. Na skórze może zostać tłusty filtr-najlepiej schodzi peelingiem gruboziarnistym, gąbką (tą ostrzejszą stroną), zdecydowanie najlepiej schodzi jednak pod natłuszczającym środkiem (oliwka, peeling natłuszczający, etc).

I dzisiaj jest bonus we wpisie, Pan pozwolił na zdjęcia odlewów ;) 


sobota, 26 maja 2018

psina, sara

Fantazja #6 zrealizowana! W sumie to również elementy z fantazji #1 się pojawiły.

Z małymi różnicami-byłoby za idealnie, jakby całość była przewidziana.

Początek znacie ;)
Nie przewidziałam jednak swojej reakcji na pierwszy kawałek, który spadł. Ja wcale nie miałam ochoty go wziąć z ziemi ustami. W moment lawina myśli przeleciała mi przez głowę, zachciało mi się śmiać i pukać w czoło, to nagle wydało mi się niepoważne. Ale Jego surowy wzrok przywołał mnie do pionu w moment. I w moment wszystkie myśli wyszły, zostało tylko jedno-słowo Pana. Utrudnienie drugie-Pan polubił ciasne obroże i miałam małe.... problemy z jedzeniem. 
W ciągu dalszym-łaziłam na czworaka wszędzie za Nim. Do pokoju, do łazienki, jak piesek. W głowie również, pustka. Żadnych mysli, jedynie te skupiające się na tu i teraz. Również takie "psie" nastawienie; odruchowo.
Siad, łapka, waruj, leż, szczekaj. 
W kłębku zwinęłam się pod wanną, kiedy brał prysznic. Później położyłam się przy Nim (na Jego polecenie) na kanapie, gdzie głaskał i smyrkał za uchem, po brzuchu, po ogonku. Porzucał mi piłeczkę, goniłam tak dużo i długo na czworaka, że obdarłam kolano ze skóry.
Cała scena trwała nieco ponad godzinę; oboje uzgodniliśmy że wystarczająco jak na pierwszy raz, ale czasem do tego wrócimy (zapytał czy chcę-a ja że bardzo, pod warunkiem że On tego chce).

czwartek, 24 maja 2018

dzisiaj...

Dzisiaj mam chaos w głowie. 
Gonitwa myśli, wątpliwości, wniosków, przemyśleń, odczuć. W krótkiej chwili implodowało, jak gdyby nigdy nic. Nie cierpię się tak czuć, zwykle wtedy walczę sama ze sobą. Mam wrażenie że wpadłam do pudełka o określonych (za małych) wymiarach, i na siłę tam tkwię. Jak zawsze, wszystko nakładało się stopniowo, ale żeby shishi odoshi się przechyliło, pada zwykle ta decydująca kropla. Motam się....

Muszę koniecznie na ziemię, pod nogę Pana, muszę z Nim porozmawiać, bo jak zostanę sama ze sobą w tym stanie to będzie źle. 
Za długa przerwa od ostatniej aktywności.