piątek, 3 sierpnia 2018

kilka słów o szkle




Nie ukrywam, że na chwilę obecną szklane wyroby to numer 1 na mojej liście zabawek. Nie dość, że cieszy oko, to jeszcze ma szerokie pole do popisu jeśli chodzi o ciepło - zimno, jak i różnorodność.  

Materiał.
Zdecydowana większość szklanych rzeczy jest wykonana ze szkła hartowanego, czasem zdarza się konkretna informacja, że jest to szkło PYREX (wikipedia).  
Szkło samo w sobie jest najbardziej hipoalergicznym i neutralnym surowcem jaki istnieje, więc odpada obawa jakiegokolwiek uczulenia (chyba że na lubrykant ;) ). 

Kształt.
Kolejnym plusem jest to, że w przypadku dildków naprawdę jest w czym wybierać. Od standardowych kształtów - prostych, lub z kulką, przez  warzywa i różdżki przypominające te trzymane przez czarodziejki, po rewolwery, bomby czy miecze (!). Feeria wypustek, lub prostoty; barw, lub krystalicznej przejrzystości. Chropowatości albo gładkiej powierzchni. W przypadku kulek - spotkałam się ze zwykłymi, okrągłymi, albo takimi przypominającymi otoczaki, albo kule z wydmuchanym obrazkiem w środku.



Waga.
Szkło jest ciężkie. Im większa dana rzecz, tym waga będzie wyższa (widziałam na necie korek analny o średnicy 10 cm i wadze ponad pół kilograma).  Nawet najmniejszy korek po prostu czuć.

Cena.
Również rozpiętość cenowa jest ogromna, raczej nie zdziwię nikogo, że czasem wystarczy dobrze poszukać, żeby znaleźć upatrzoną rzecz, choć tu z głową. Czasem coś za taniego albo jest faktyczną wyprzedażą ostatnich sztuk, albo w jakiś sposób wybrakowanym towarem, na który trzeba uważać, żeby nie zrobił przykrego psikusa. Zwykle jednak stosowna informacja jest umieszczona przy danej rzeczy. Bardzo często na cenę wpływa również dana marka, często niemal identyczny nołnejm jest ponad połowę tańszy a tak samo dobrze spełnia swoją funkcję. 

Przewodnik.
Niesamowicie szybko się nagrzewa - lub schładza, i równie szybko traci tą temperaturę. Ale idealnie wtedy mieć pod ręką miskę z odpowiednią wodą i dostosowywać temperaturę do osobistych preferencji.

A jeśli pęknie?
Próbowałam szukać jakichkolwiek informacji na temat tego, że komuś gdzieś zdarzył się taki wypadek i trafiłam na wątek na zagranicznym forum oraz artykuł, jak domowymi sposobami sprawdzić twardość swojej szklanej zabawki. link i  link
Co ja sądzę? Owszem - szklana zabawka notorycznie lecąca na twardą ziemię i ciągle obijana w końcu pójdzie w drobny mak. Ale użytkowana zgodnie z przeznaczenie NIE MA SZANSY PĘKNĄĆ będąc w ciele. Zawsze warto przed użyciem dokładnie obejrzeć daną rzecz, czy nie ma rys i pęknięć wewnętrznych dla większej pewności.

Czyszczenie, przechowywanie.
Czyści się szybko i prosto. Wystarczy ciepła woda i mydełko, lub płyn do higieny intymnej. Przechowywanie - najlepiej w czymś, co wyeliminuje obijanie się szklanej zabawki o coś innego. Raz, że może zrobić ryski, dwa - ciągłe obijanie może osłabić szkło. Ja przechowuję w woreczkach materiałowych, każdą rzecz osobno. Idealnie się również zwykłe skarpetki sprawdzą ;)


Naprawdę warto spróbować :) Najlepiej zacząć od prostego dildka, lub małego korka, co kto woli. Różnica, choć się nie wydaje, jest bardzo duża porównując chociażby do stali.


wtorek, 31 lipca 2018

zakupowo

Kolejne drobnostki z zakupowej listy odhaczone.

Klipsy wibrujące na sutki (bo takowe jajeczka to porażka na całej linii), kolor niewyjściowy, ale nie chciałam za tylko kolor dopłacać.
Korek, na który patrzyłam dobre pół roku, w tym określonym kształcie, malutki, milusi, do dłuższego noszenia.
Kulki. 
Szukałam jakiś czas odpowiednich, silikonowych, ciężkich, nie za dużych, nie za małych. Te... Mogłabym je macać bez przerwy, są tak aksamitne w dotyku. Moje pierwsze silikonowe, zdecydowanie nie ostatnie. I są ciężkie, tak jak lubię :) :)






 Instrukcja dołączona do korka wygrała uśmiech dodatkowy przy rozpakowywaniu





parę dni przerwy

Chwilowy brak jakiejkolwiek weny połączony ze zmęczeniem otoczeniem. Takie parę dni wpadło do niczego, przeplatanych mnóstwem rozmów i uniesień słownych, kończących się ustaleniami.
Ciągle wychodzi coś, co musimy dostosować, natomiast jest to obecnie spora część rzeczy, które mi się nie podobają - ale muszę to przegryźć i się dostosować, lub przynajmniej podjąć próbę dostosowania. Moje argumenty dyskusji w tematach jałowych (wałkowanych co jakiś czas od różnych stron) zawsze dają jeden efekt, ciągle mój ten sam błąd, a po wszystkim zastanawiam się, czy to wszystko ma sens. Czy aby na pewno dobrze zrobiłam oddając wszystko jeszcze bardziej. Bo, pomimo że obiecałam - są miejsca w których chciałabym móc postawić na swoim a nie powinnam, mimo to podejmuję próby. I tak w tym temacie ciągle chodzę w kółko.



DARKSIDE


 

czwartek, 26 lipca 2018

rocznicowa 13

To była idealna okazja, żeby móc zrealizować fragment  #4 

Żeby nie było, ustaliliśmy dzień wcześniej co mam przygotować, oraz mniej więcej na jaką godzinę. Wiedziałam, jak będzie wyglądać forma, ponieważ był to mój pomysł, wykonanie natomiast stało po stronie Mistrza. Więc przygotowałam sushi - chyba najlepsze na pierwszy raz z żywym talerzem. 
Poza przygotowaniem posiłku, miałam być ubrana jedynie w wysokie szpilki i koronkową maskę. Żeby sobie nieco utrudnić, poprosiłam Go o kontrolowanie procesu przygotowywania posiłku - albo jak kto woli, patrzenie na ręce.

Chyba najgorsze było leżeć nieruchomo na twardej ziemi - człowiek nie zdaje sobie sprawy z trudności, dopóki tak nie musi leżeć. Żeby nie wylać sosu, nie strącić świeczek, lub kawałek nie spadł. Dodatkowo ułożył mi nogi w taki sposób, żebym obcasami trzymała największą świecę, ale minimalnie jednak te nogi napinać musiałam, co w pewnym momencie zaczęło sprawiać spory dyskomfort. A On nakładał niespiesznie kolejne kawałki na ciało, dekorował pędami zielonego groszku (łaskotały), kroplami wasabi (szczypało i piekło w skórę), później znowu kawałek po kawałku, niespiesznie, zjadał.  Wasabi poza brzuchem wylądowało jeszcze na sutkach - piekło bardzo, ale do wytrzymania. Widziałam, że był zafascynowany i baaaardzo zadowolony. Stwierdził, że lekko ciepłe sushi z jednej strony, a namoczone w zimnym sosie z drugiej smakuje niesamowicie.

Deser (mokry) prawdopodobnie smakował Mu chyba równie dobrze.







wtorek, 24 lipca 2018

z przymrużeniem oka

Złapałam się na tym, że odruchowo większą uwagę skupiam na słowach - kluczach w codziennej ścianie tekstowej. Czytając książkę, czy oglądając jakiś program, odruchowo wyostrzam uwagę na kontekście, jaki wynika z dopasowania słów. Zwłaszcza ostatnio, miałam za zadanie znaleźć jakieś fajne lokum nad polskim morzem to przejrzałam dziesiątki opisów miejsc do wynajęcia. I tak wynajdywanie słów w stylu "klimatyczny", "sensualny", "waniliowy", "słodki", "myszka", "przytulny", "dominuje", i tym podobne, sprawiły że szukanie było przyjemnością.
Jak co roku jestem mile zaskoczona wyobraźnią właścicieli takich przybytków. 




Głodnemu chleb na myśli.
:)