niedziela, 16 lutego 2020

dobry humor

Orgazmy są dobre na wszystko i zdecydowanie windują nastrój w górę.

A palec w pochwie podczas ssania łechtaczki wymiata. Zwłaszcza pingwinkiem. I serio niekoniecznie kulka, no chyba że wibrująca na maksa ;)

SALVATION

czwartek, 6 lutego 2020

to miał być tylko zwykły seks.

Zwykły seks. Zwykły!

Zwykłe zbliżenie dla odstresowania, takie małżeńskie, dla odpoczynku, dla bliskości. Lekko niekonwencjonalne jednak, jako że nałożyły się na siebie dwie potrzeby: seksu i głodu. Nie chcieliśmy wybierać, wiecie jak jest.
Nago, popełniłam legalną kulinarną zbrodnię jaką jest zupka instant w plastikowym kubeczku (kurczak po tajsku z limonką, wersja limited biedronka, jakby ktoś pytał tak bardziej szczegółowo). Czekając te trzy minuty, zdążyłam przywitać się z jegomościem penisem, więc kiedy wróciłam już z gotowym kubeczkiem, On i on czekali niecierpliwie. 
Nie spieszyło się nam, usiadłam wygodnie, moszcząc się jak kokoszka na specyficznej grządce, jedząc i również karmiąc Mistrza na Nim samym. Bo dlaczego by nie? Przynajmniej wyszło zabawnie, a makaron serio był pyszny. Lekko ostry. I zsuwał się z widelca w sposób niekontrolowany.
Nasz kolejny pierwszy raz zaliczony. 
Tak, mamy taką prywatna listę pierwszych razów, bo lubimy czasem siąść przy % i się pośmiać.

Potem już było super, skóra do skóry, nigdzie się nie spieszyliśmy. Długo. Ostatnio praca daje się we znaki nam obojgu, więc nie było czasu na nic dłuższego. A tu proszę, najpierw jedzonko w miłej atmosferze, a potem schodziliśmy sobie coraz niżej i niżej, od podręcznikowej wanillki do jego roli Właściciela, a mojej: ręczniczka, poduszki, zabawki i czego tam jeszcze On nie chciał i czego potrzebował w danej chwili. 
Ostatnią rolę jaką przyjęłam, to podnóżek dla zmęczonych nóg Mistrza, który z kolei siedząc na łóżku wydał polecenie, abym na Jego oczach (z Jego stopami w dolnej części pleców i z Jego spermą w cipce) doszła robiąc sobie pingwinkiem. Szaleństwo, bo będąc na podłodze nie mam żadnych barier i zahamowań, no chyba że za ewentualne ograniczenie można by uznać moją własną barierę wstydu. Ale ten... Nie istnieje, nie po tylu latach, ćwiczeniach i naukach.
W każdym razie okazało się, że po tych trzech razach zostawiłam sporą kałużę płynów ustrojowych. Nawet zrobiłam jej zdjęcie.
Szaleństwo. 
Wszystko, absolutnie wszystko siedzi w mojej głowie. Każdorazowo dochodzę na mokro poza łóżkiem. Bardzo mokro. Bardzo.
Na łóżku - czyściutko, prawie suchutko, komfortowo.
Na podłodze brudna szmata. Całkowicie dobrze mi z tym. 


piątek, 24 stycznia 2020

nawet w największej pasji może zdarzyć się coś, co skutecznie ją obrzydzi

Do takiego coraz częściej dochodziłam wniosku, zanim podjęłam decyzję o chwilowym wyciszeniu bloga. Na pewno nie jest to na stałe - za bardzo lubię pisać, żeby się przejmować błahostkami ze strony osób których prywatnie nie znam, lub nie znam tak dobrze jakbym chciała. Czasem się okazuje że nawet długotrwałe relacje interpersonalne potrafią zaskoczyć, no ale cóż. Źle by było, gdyby człowiek w miejscu stał, nie zmieniając się, ale z każdym ruchem potrafi się zmienić punkt widzenia. A.  dobrze to podsumowała, że można po prostu nie patrzeć w stronę świata, którego i tak się nie zbawi. 

Kamieniem milowym w odcięciu się od w sumie sporej części klimatycznego internetu była sytuacja w której uczestniczyłam biernie, ale analogicznie to był już któryś raz. Ot, mocno dorosła suka wypędziła młodą sukę za kurtyną wszelkich spojrzeń, niejako z konta swojego Pana (ciekawe, czy ów On w ogóle o tym wiedział), prezentując pokaz zazdrości godnej niestabilnej emocjonalnie nastolatki, po czym już całkowicie ogólnie na forum wyrzekła się zazdrości (akurat rozprawiano taki temat),że to niegodne i niedojrzałe. Że przecież trzeba rozmawiać, a zwłaszcza jak są wątpliwości....
I w sumie okej, ale całym problemem jest to, że inicjatywa czegoś wspólnego wyszła od Pana. Nie od młodej su, która w sumie podjęła rozmowę i zgodziła się na to czy na tamto. Od Pana, który albo nie uzgodnił tego ze swoją suką, albo zrobił to poza jej wiedzą. Nie wiem, nie wnikam, nie chcę tego więcej rozprawiać. Wielokrotnie widziałam wypieranie się różnych wartości na forach ogólnych, nie wiem w sumie po co, by bardziej prywatnie być świadkiem rozbrajającej szczerości. Można by wręcz pokusić się o stwierdzenie, że ma się do czynienia z dwoma zupełnie różnymi osobami. Na palcach rąk mogę policzyć osoby które były szczere faktycznie, broniąc swoich wartości i nie próbując przyklasnąć któremuś z "ważnych". Którym dobrze było w swojej własnej skórze takiej, jaką noszą. Bo niestety podziały da się zaobserwować wszędzie, również w tym ultratolerancyjnym światku bdsm. Szkoda.

Natomiast dalej się cieszę, że spotkałam te parę osób. Otworzyliście mi niesamowicie moje okno na ten świat, poszerzając moją wiedzę, oraz niejednokrotnie zmuszając do autodywagacji w konkretnych tematach. Łączy nas między innymi wspólne spojrzenie na świat klimatyczny, który niekoniecznie powinien polegać na obijaniu dupy dla zasady, pomijając przy okazji wszelkie prawa uległej osoby. Za to dziękuję. 

A co u nas? 
Ponieważ mogliśmy, zrobiliśmy sobie urlop. 
Po rozmowie wyszło, że głównym motorem napędowym dla potrzeb Mistrza jestem ja, i na ten moment po prostu nie ma problemu dla braku realizacji sesji. Niejako M znowu się wyciszył, tak jak wtedy zanim przeskoczyliśmy w role. Z mojej głównie winy, bo nie wydalam fizycznie wtedy, kiedy mamy możliwość realizacji, nie chcę też po prostu odwalać roboty uległej i robić to bez pasji i chęci. Mimo, że mogłabym tak zrobić. On poczeka. Co nie zmienia faktu, że będę próbować, próbować i jeszcze raz próbować.



wtorek, 26 listopada 2019

wspomnienie sprzed roku


Na blogu Uważnej znalazłam ciekawy wpis wspominkowy i postanowiłam również się odnieść u siebie :) Skorzystałam z notki najbliżej dnia dzisiejszego a więc sos słodko-kwaśny

Taką notkę mogłabym zrobić również dzisiaj. 



poniedziałek, 18 listopada 2019

łapa, czyli kolejny osprzęt z serii: DIY

Ponieważ ciągle nie mogłam się doczekać na wyciętą na wymiar drewnianą rączkę, ostatecznie łapa została wykonana nieco inaczej jak sobie wyobraziłam. Przede wszystkim wykończyłam opaseczkami zaciskowymi (zamiast takerem), choć przypadkowo wyszedł bonus z ich powodu (dociśnięte do skóry orzą po niej na bardzo czerwono).

Self testy wyszły nieźle, natężenie bólu od słabego do mocnego, głównie przez metalowe oczka. Zostawia super ślady w postaci łapek. Ale jest ciut długa i wymaga mocniejszego zamachnięcia się. 
Ostatecznie efekt nas zadowala ;)